استقلال طلبی کامل
فرشته معصوم من؛ روزها از پی هم میان و هر چی بیشتر میگذره تو بیشتر علاقه داری که مستقل باشی و خودت همه کارها رو انجام بدی ؛
چون دوست داری که خودت قاشقت رو پر کنی و توی دهنت بزاری بیشتر قاشق خالی رو میخوری قبلاً با دست بر میداشتی و میخوردی خوشحال بودی و احساس استقلال میکردی ولی الان دیگه دوست داری متمدن باشی و با قاشق بخوری وقتی هم که قاشق رو یواشکی برات پر میکنم تا میای بزاری دهنت بیشترش میریزه و البته گاهی با اون یکی دستت غذاها رو نگه میداری که نریزه (چشم های مامان متعجبانه تو رو دنبال میکنه که در عین کوچکی ، همیشه در حال تلاش برای خودکفایی هستی)
الان غذات به معنای واقعی کلمه کم شده حتی صبحانه هم نمیخوری و دنت رو هم که میخوردی دوست داری خودت بخوری یا به عروسک هات بدی صورت همه عروسک ها حسابی غذایی میشه (البته مامان هم خیلی سعی میکنه که کمک کنه قاشق پرشده بره توی دهنت)
اجازه نمیدی من بهت آب بدم و حتماً باید لیوان رو خودت دو دستی بگیری و آب بخوری ( البته مامان جون بگم که زمین و زمان و فرش و مبل و لباس های خودت رو هم همزمان آب میدی و گاهی هم در چشم به هم زدنی لیوان رو میندازی و میشکنی ... (لیوان های ما رو بیشتر از لیوان طلقی، پلاستیکی، فلزی دوست داری))
این که گفتم همه جا خیس میشه موقع آب خوردن بخشی هم شامل این میشه که دوست داری با لیوان آبت راه بیفتی و این طرف اون طرف بری و همین هم باعث میشه که دستت چپه بشه و آب داخل لیوان خالی ...
از همه اینها مهمتر اینه که میگی خودم باید بخوابم، وقتی می می میخوری برای اینکه خوابت ببره هزار تا چرخ میزنی و از این پهلو به اون پهلو میشی و برای خودت یه چیزهایی زمزمه میکنی که خیلی جالبه دفعه اول فکر کردم داری با من صحبت میکنی و میخوای بازی کنیم بعدش فهمیدم توی فازهای اولیه خواب هستی، حتی گاهی بلند میشی و وایمیستی و بعد دوباره میفتی توی بغلم و میای می می میخوری و گاهی هم انگار میری توی فکر و با چشم های باز فقط یه جا رو نگاه میکنی مثل آدم بزرگ ها که انقدر توی رختخو اب میمونند که خوابشون ببره
اما بعضی وقت ها هم با همه این عملیات خوابت نمیبره و بلند میشی به بازی و شیطنت من هم که میدونم خوابت میاد اما به هر دلیلی نتونستی بخوابی بلندت میکنم و طبق معمول همیشه شروع میکنم با صدای بلند برات لالایی خوندن، از اول همینجوری بوده انقدر میخوندم و راه میرفتم که یواش یواش سرت رو میذاشتی روی شونه ام و میخوابیدی، یا بعد از چند دقیقه چشم هات گرم میشد و میگفتی بریم می می و دیگه بعد لالایی که شیر میخوردی خوابت میبرد ولی الان همین که میام لالایی رو بخونم میگی اَاَاَاَاَاَاَاَاَاَاَ یعنی نخون، من اما ادامه میدم و تو؟ دستت رو میزاری روی دهنم یا همینطور صدای اَ رو میکشی (یه جورایی سرم داد میزنی که نخون من باید خودم بخوابم) یکی دو روز نخوندم بعد دیدم نمیشه که خوابت داره اساسی بهم میخوره بنابراین اجازه میدم شما یه عالمه من رو دعوا کنی و میخونم و راه میرم بعد از مدتی کمی فقط کمی تسلیم میشی ولی نمیخوابی بعدش دوباره میریم توی رختخواب و شما دوباره سعی میکنی مراحل قل قل زدن رو ادامه بدی و می می بخوری و بالاخره خوابت میبره
حالا بماند که کفش که پات میکنم در میاری و خودت میزاری روی پات که یعنی باید خودم بپوشم، لباس که تنت میکنم از سرت در میاری (یعنی سرعت عملت من رو کشته که تا لباس رو از سرت میارم تو و میخوام آستین رو دستت کنم از سرت میکشی بیرون لباس رو...!!!)
گل سر کنده خواهد شد و سعی مجدد توسط صاحب گل سر...
گل خوشبوی من راستش رو بخوای خیلی خوشحالم که انقدر برای خانم شدن و مستقل شدن پویایی ... ولی پیش خودمون باشه یه کمی هم لجم میگیره که آخه وروجک تو همش یه سالته چرا اجازه نمیدی مامان کارهای تو رو بکنه دیر نمیشه که بعداً خودت انجام میدی بزار مادری کنم، مامان ها لقمه ها رو دهن بچه هاشون میزارن، و یواش یواش بهشون آب میدن، لباس تنشون میکنن و بچه شون رو میخوابونن
دیروز داشتیم با بابا حرف میزدیم که این بچه اصلا اجازه نداد ما غذاش رو له کنیم فقط 1-2 ماه غذای له شده و پوره خورد، دستگاه رو فقط گرفته بودیم که غذاهای تو رو آماده کنیم ولی دوست نداشتی، یه عالمه شیشه آب و لیوان مخصوص گرفته بودیم همه به کنار، مامان عزیزت رنده کوچولو برای آماده کردن میوه ها داده بود ولی میوه رو باید خودت بگیری توی دستت و بخوری (از اول اینجوری بودی، به خدا من هم دوست داشتم برات پوره میوه درست کنم ولی نمیخوردی دیگه) حالا خواب!!! تازه دیروز برس من رو گرفتی که بزار من موهات رو شونه کنم ... 
مامانی خیلی دوست دارم، امیدوارم در آینده انسانی باشی که از پس تمام کارهای خودت بربیای و همیشه موفقیت رو درو کنی و خودت هم خوشحال و راضی باشی...


استقلال طلبی کامل
